Objawy chłoniaków

Chłoniaki nieziarnicze (NHL - non Hodgkin’s lmphoma) to grupa chorób nowotworowych, wywodząca się z różnych stadiów powstawania limfocytów T, B i NK. Stanowią liczną grupę, różniącą się między sobą pod względem budowy oraz przebiegu klinicznego. Główną przyczyną zgłaszania się do lekarza jest powiększenie węzłów chłonnych. Zwykle wzrost następuje powoli, występuje tendencja do łączenia się w pakiety (powiększenie węzłów znajdujących się w bliskim sąsiedztwie). Ich średnica przekracza dwa centymetry. Skóra nad powiększonym węzłem jest niezmieniona. Po wzroście może wystąpić zmniejszenie węzłów chłonnych, nawet do wymiaru początkowego, co utrudnia postępowanie.

Powiększenie węzłów chłonnych w przypadku chłoniaka

Jeżeli dochodzi do powiększenia węzłów chłonnych zlokalizowanych w śródpiersiu, wystąpić może duszność, kaszel, objawy związane z uciskiem na żyłę główną górną. Powiększone węzły chłonne w jamie brzusznej mogą powodować ucisk na żyłę główną dolną, co może skutkować powstaniem wodobrzusza oraz obrzękiem kończyn dolnych.

Inne objawy chłoniaka nieziarniczego

Oprócz powiększonych węzłów chłonnych przy chłoniaku nieziarniczym wystąpić może szereg innych objawów:

1. objawy ogólne – gorączka, narastające osłabienie, utrata masy ciała, poty nocne;
2. objawy pozawęzłowe – zróżnicowane w zależności od rodzaju występującego chłoniaka i jego lokalizacji:

• ból brzucha – związany z powiększeniem śledziony i wątroby;
• żółtaczka w przypadku zajęcia wątroby;
• krwawienia z przewodu pokarmowego, niedrożność, zespół złego wchłaniania, bóle brzucha – w przypadku lokalizacji w przewodzie pokarmowym;
• duszność, obecność płynu w jamie opłucnowej – w przypadku nacieku w tkance płucnej lub opłucnej;
• objawy neurologiczne, związane zarówno z naciekiem ośrodkowego, jak i obwodowego układu nerwowego;
• zajęte mogą być również – skóra, tarczyca, ślinianki, nerki, nadnercza, serce, osierdzie, narządy rozrodcze, gruczoły sutkowe, oczy.

3. objawy związane z nacieczeniem szpiku – w badaniach laboratoryjnych pojawia się zwykle zwiększona liczba białych ciałek krwi, spada liczba krwinek czerwonych oraz płytek krwi. Na podstawie występujących objawów stworzono klasyfikację zaawansowania chłoniaków nieziarniczych:

• stopień I - zajęcie jednej grupy węzłów;
• stopień II  - zajęcie ≥ grup węzłów po jednej stronie przepony;
• stopień III - zajęcie ≥ grup węzłów po obu stronach przepony;
• stopień IV - zajęcie szpiku lub rozległe zajęcie narządu pozalimfatycznego.

W  każdym stopniu dodatkowo wskazuje się, czy występują objawy ogólne (gorączka >38stopni,  poty nocne, utrata masy ciała >10% w ciągu pół roku), czy są one nieobecne. Przebieg objawów i siła ich narastania w tej bardzo licznej grupie jest różna i zależy między innymi od grupy, do której jest zakwalifikowany (NHL powolne, agresywne czy bardzo agresywne).


Bibliografia

Kowalczyk J. Stany przebiegające z powiększeniem węzłów chłonnych, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2001, ISBN 83-200-2551-6
Sułek K. (red.), Hematologia, Urban & Partner, Wrocław 2000, ISBN 83-87944-70-X
Janicki K. Hematologia, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2001, ISBN 83-200-2431-5
Szczeklik A. (red.), Choroby wewnętrzne, Medycyna Praktyczna, Kraków 2011, ISBN 978-83-7430-289-0