Wsparcie dla dorosłych z białaczkami

Pomoc w białaczce nie ogranicza się do leczenia szpitalnego. Chorzy potrzebują wsparcia, aby skuteczniej walczyć z chorobą. Nie tylko dzieci, ale także dorośli potrzebują pomocy psychologicznej, aby poradzić sobie z traumą, jaką jest choroba. Wielu ludzi na wiadomość o raku przechodzi załamanie nerwowe i traci chęć do życia. Dlatego tak istotne jest wsparcie w białaczce. Zadaniem bliskich i psychologa jest uświadomienie choremu, jak ważna jest wola walki w starciu z chorobą, a także podnoszenie go na duchu w trudnych chwilach.

Jak pomóc w białaczce

Dorośli chorujący na białaczkę powinni zostać poinformowani o dokładnym przebiegu leczenia i jego potencjalnych skutkach ubocznych. W ten sposób mogą przygotować się na to, co ich czeka. Leczenie białaczki zależy od wielu czynników, takich jak rodzaj raka, stadium zaawansowania choroby, wiek pacjenta i jego ogólny stan zdrowia. Oprócz interwencji lekarskiej pomoc w białaczce może polegać na ulżeniu choremu w nieprzyjemnych skutkach ubocznych choroby i leczenia, takich jak nudności, wymioty, biegunka, zatwardzenie, uczucie zmęczenia oraz problemy ze snem.

Pomoc psychologiczna

Zdrowa dieta, odpoczynek i, w miarę możliwości, regularne, ale nie forsowne ćwiczenia, pomagają wzmocnić ciało chorego na białaczkę. Jednak nie wolno zapominać o stanie psychicznym pacjenta. Świadomość zagrożenia związanego z chorobą jest przerażająca i może negatywnie wpłynąć na powrót chorego do zdrowia. Dlatego tak ważna jest pomoc psychologiczna. Rozmowa z psychologiem pozwala spojrzeć inaczej na chorobę i podbudować wiarę w siebie. Warto dowiedzieć się o grupach wsparcia dla chorych na białaczkę i ich rodzin. Można także szukać informacji w internecie.

Pomoc w białaczce – od czego zacząć

Człowiekiem, u którego właśnie zdiagnozowano raka, targają różne emocje. Większość ludzi odczuwa gniew, smutek oraz niekiedy zaprzecza istnieniu choroby. Niektórzy wpadają w depresję, podczas gdy inni nie okazują emocji. Reakcje są różne i nie ma typowej lub „właściwej”. Niektórzy chorzy czują potrzebę rozmowy z bliskimi i dzielenia się swoimi uczuciami, inni chcą zostać sami. Warto uszanować sposób, w jaki chory radzi sobie z emocjami. Jeśli jednak odczucia pacjenta uniemożliwiają mu rozsądne podejście do leczenia, warto skonsultować się z lekarzem lub poszukać pomocy u psychologa. Dla niektórych chorych kluczowe okazują się spotkania z innymi pacjentami i dzielenie się doświadczeniami dotyczącymi białaczki.

Pomoc psychologiczna jest szczególnie potrzebna na początku leczenia, ponieważ wiadomość o chorobie i konieczności leczenia jest bardzo stresująca. Podzielenie się swoimi odczuciami może być wówczas bardzo pomocne. Także w trakcie leczenia warto być w kontakcie z psychologiem, zwłaszcza kiedy następują zmiany w postrzeganiu własnej osoby przez pryzmat choroby. Wiele osób potrzebuje profesjonalnego wsparcia w chwilach, kiedy leczenie nie przynosi skutku.

Walka z chorobą nie jest łatwa, zwłaszcza gdy istnieje zagrożenie życia. Pacjent musi czuć wsparcie bliskich i znajomych, ale czasami konieczna jest także pomoc psychologiczna. Najważniejsza jest wiara w wyzdrowienie.


Bibliografia

de Walden-Gałuszko K. Psychoonkologia w praktyce klinicznej, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2011, ISBN 978-83-200-3961-0
de Walden-Gałuszko K. Psychoonkologia, Polskie Towarzystwo Psychiatryczne, Kraków 2000, ISBN 83-86826-65-7
Klimasiński K. Elementy psychopatologii i psychologii klinicznej, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellonskiego, Kraków 2000, ISBN 83-233-1414-4
Myers D. Psychologia, ZYSK I SK-A, Poznań 2003, ISBN 83-7150-695-3