Leczenie białaczki

Białaczka jest to ogólna nazwa chorób układu krwiotwórczego, które charakteryzują się ilościowymi i jakościowymi zmianami leukocytów we krwi, szpiku i narządach wewnętrznych (śledzionie oraz węzłach chłonnych).

Wyróżnia się cztery podstawowe grupy białaczek: ostrą białaczkę szpikową (AML), przewlekłą białaczkę szpikową (CML), ostrą białaczkę limfoblastyczną (ALL) oraz przewlekłą białaczkę limfatyczną (CLL).

Ostra białaczka szpikowa wiąże się z obecnością klonu komórek ze zmienionym programem genetycznym, które wywodzą się z wczesnych stadiów tworzenia szpiku (mielopoezy). Takie komórki dominują właśnie w szpiku i we krwi oraz tworzą nacieki w innych narządach.

Ostra białaczka limfoblastyczna występuje tutaj rozrost tkanki limfatycznej (wczesne stadia rozwojowe linii B i T) i naciekanie jej w różnych okolicach ciała. Objawia się to m.in. niebolesnym powiększeniem węzłów chłonnych.

Przewlekła białaczka szpikowa jest to zespół mieloproliferacyjny, gdzie dochodzi do klonalnego rozrostu zmienionej komórki macierzystej szpiku. Charakterystyczne jest znaczne powiększenie śledziony oraz wątroby.

Przewlekła białaczka limfoblastyczna należy z kolei do chorób limfoproliferacyjnych charakteryzujących się powolnym przebiegiem i najlepszym rokowaniem z białaczek. Występują u ludzi dorosłych i ich częstość wzrasta wraz z wiekiem.

 W jaki sposób przebiega leczenie tych różnorodnych schorzeń? Opowiada ekspert - Profesor Wiktor Jędrzejczak, hematolog.